ജീവിതവും സദ്ചിന്തയും

സദ്ചിന്തയും പ്രവൃത്തിയുമാണ് ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവിത ഉയർച്ചയ്ക്ക് ആധാരമെന്ന് ഈ കഥ തെളിയിക്കുന്നു.

- സംഗീത മധു

ഒരിക്കൽ മധ്യപാണ്ഡവനായ അർജ്ജുനനും ശ്രീകൃ ഷ്ണനും തെരുവിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ഒരു വൃദ്ധൻ ഇവരോട് സഹായം അഭ്യർത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് അടുത്തെത്തി. വൃദ്ധന്റെ പ്രാരാബ്ധങ്ങളും ബുദ്ധിമുട്ടുകളും കേട്ട അർജ്ജുനൻ ആയിരം സ്വർണ്ണനാണയങ്ങൾ നൽകി വൃദ്ധനെ സന്തോഷവാനാക്കി.

തന്റെ കുടുംബത്തിന് അനേകവർഷക്കാലം സുഭിക്ഷമായി ജീവിക്കാൻ ഈ ധനം ധാരാളമെന്നു കരുതി വൃദ്ധൻ അവിടെ നിന്നും യാത്രയായി. എന്നാൽ ഒരു കള്ളൻ ഇതെല്ലാം ഒളിഞ്ഞിരുന്ന് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വൃദ്ധൻ വീട്ടിലേയ്ക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ നിർബന്ധപൂർവ്വം തടഞ്ഞുവെച്ച് സ്വർണ്ണ നാണയങ്ങൾ കള്ളൻ തട്ടിയെടുക്കുകയും ചെയ്തു.

കുറേ ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം അർജ്ജുനൻ യാദൃച്ഛികമായി വീണ്ടും ആ വൃദ്ധനെക്കാണാൻ ഇടയായി. വൃദ്ധന്റെ പരിതാപകരമായ അവസ്ഥ പിന്നെയും കണ്ട് അർജ്ജുനൻ കാരണം അന്വേഷിച്ചു. കരഞ്ഞു കൊണ്ട് വൃദ്ധൻ നടന്ന സംഭവങ്ങളെല്ലാം വിവരിച്ചു. സഹതാപത്തോടെ അർജ്ജനൻ തന്റെ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന വിലമതിക്കാനാകാത്ത നവരത്നങ്ങൾ വൃദ്ധന് നൽകി.